- Home
- Praktijkvoorbeelden
- Op eigen benen
Op eigen benen
“Inzichtelijk
maken, uitkomsten bespreken en afspraken maken”. Dat veroorzaakte veel
positieve energie. Klazien Eefting: “Het raakt me om te zien wat medewerkers
en teams zelf kunnen. Hoe ze zaken echt oppakken. Wat een kracht én macht komt
er los als mensen zelf hun situatie verbeteren”.
‘Op eigen benen’; was gericht op de ontwikkeling van 6 woongroepen met 12 cliënten naar kleinere wooneenheden van maximaal 6 bewoners. Het project had een aantal doelen. Als onderdeel van die verandering is ook gericht gekeken naar de werkdruk, de verdeling van het werk en het samenwerken. Die aanpak heeft veel positiefs opgeleverd. Medewerkster José Alberts al 23 jaar werkzaam in de gehandicapten zorg: “De werkdruk beleef ik nu anders. Misschien soms wat hoger, maar in ieder geval met veel meer werkplezier!”
Waar:
’s Heeren Loo. Gehandicapteninstelling in Apeldoorn. In 12 kleine woonvoorzieningen (6 cliënten) wonen meervoudig gehandicapte cliënten. Alie van Dort is de leidinggevende van de woonvoorzieningen. Klazien Eefting bood projectondersteuning als procesbegeleider.
Waarom:
Na nieuwbouw kwamen er comfortabele kleinere huizen met 6 bewoners, voorzien van moderne hulpmiddelen. Het management moest voortaan binnen budget werken, de afgesproken kwaliteit leveren én de medewerkers motiveren. Bij de medewerkers sloeg de twijfel toe. “zou de nieuwe werkwijze voor hen positief werken? Meer alleen op de groep, minder ruimte voor overleg, minder gezelligheid. Ondanks alle mooie nieuwe huizen nam het gemopper toe!
Wat voor aanpak:
De aanpak bestaat eigenlijk uit twee stappen.
Eerst is in elke wooneenheid onderzocht hoeveel tijd besteed wordt aan de verschillende
taken. Op basis van inschattingen zijn zo urenoverzichten (pdf,
86 K )gemaakt. Deze lijsten gaven per woning een sterk
wisselend beeld. Er was een groot verschil tussen de beleving en werkelijkheid
van bestede tijd. Als de beleving werkelijkheid was, dan zou er massaal worden
overgewerkt. Gemiddeld 139 minuten per dag. maar in de praktijk was dat helemaal
niet zo. Hoe kon dat? En waardoor waren er zulke grote verschillen in beleving?
Daarna is een interactieve workshop is
de dialoog gegeven
over de beleving van werkdruk. Met hulp van een procesbegeleider heeft
iedere medewerker voor zichzelf onderzocht waar die beleving door ontstaat
én hoe je er invloed op kunt uitoefenen. Deze inzichten zijn besproken in het
team en waar nodig voorzien van oplossingen en actiepunten. De uitvoering van
die actiepunten zijn bewaakt in het werkoverleg.
Welk resultaat:
De functiedifferentiatie is nu echt goed ingevoerd. Het is nu duidelijk met
welke functieniveaus we werken en wie daarbij wat doet. Daarvoor deed iedereen
alles en kwamen ze aan bepaalde zaken onvoldoende toe. Daarnaast zijn
er keuzes gemaakt. Vraagt de cliënt wel om wat jij wil doen? Is er wel budget
voor? Zo niet, dan kunnen we dat niet leveren.
Soms is het nóg eenvoudiger. Tijdens het eten met cliënten, beantwoorden we
niet meer de telefoon en de deurbel. Het lijkt soms zo simpel, maar geeft veel
rust. Ook is de manier van samenwerken verbeterd. Zit er iets tegen of redt
je het niet? Bespreek het met een collega of de leidinggevende. José, een van
begeleidsters: “Bij functiedifferentiatie is het belangrijk dat je het werk
zo verdeelt dat je het allemaal even druk hebt. Soms help je een ander met
bedden opmaken en soms ga je juist iets anders doen, omdat anders de rapportages
niet afkomen. De medewerkers ervaren meer werkplezier én nemen zelf het
initiatief tot verbeteringen.
Wil je meer weten over deze aanpak dan kan je contact opnemen met de afdeling P&O van ’s Heeren Loo: Klazien.Eefting@sheerenloo.nl
